دکتر ابوالفضل اکبرزاده، که به تازگی به عنوان معاون پژوهشی دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی منصوب شده و نام او در جمع پژوهشگران یک درصد برتر جهان قرار گرفته، در گفت‌وگویی با روابط عمومی دانشکده، از مسیر علمی، نگاه مدیریتی و برنامه‌های خود برای دوره جدید سخن گفت. او مسیر علمی خود را در حوزه‌های مرزی شیمی دارویی، فناوری نانو و پزشکی بازساختی توصیف کرد و اشاره داشت که سال‌ها در زمینه سنتز نانوسامانه‌ها، طراحی داربست‌های پلیمری و بایواینک‌های هیبریدی فعالیت داشته است. به گفته او، تجربه کار در این حوزه‌های چندوجهی به او نشان داده که نوآوری‌های مؤثر زمانی شکل می‌گیرند که دانش شیمی در مقیاس مولکولی با فناوری نانو و نیازهای بالینی ترکیب شود.وی دلیل اصلی پذیرش معاونت پژوهشی را وجود دانشجویان و همکاران باانگیزه در دانشکده عنوان کرد و گفت که سابقه مدیریت پروژه‌های پژوهشی می‌تواند در رفع موانع اداری و زیرساختیِ پیش‌روی محققان مفید باشد. او تأکید کرد که معاونت پژوهشی را فرصتی برای هماهنگ‌سازی توانمندی‌های پراکنده در رشته‌های مختلف می‌داند، نه یک جایگاه تشریفاتی.همچنین درباره روزهای ابتدایی کار خود گفت که گفت‌وگو با دانشجویان و اساتید، بخش شیرین این روزها بوده، اما چالش‌هایی مانند فرآیندهای اداری پیچیده و تأمین منابع مالی و آزمایشگاهی همچنان وجود دارد و تلاش خواهد کرد این زنجیره‌ها را تا حد ممکن شفاف‌تر کند.در پاسخ به این سؤال که دانشکده در حال حاضر بیشتر به چه چیزی نیاز دارد، او پاسخ داد: «به زیست‌بومی که در آن پژوهش‌ها از تولید مقاله صرف، به سمت تولید فناوری‌های تشخیصی و درمانی حرکت کنند.»ابوالفضل اکبرزاده در بیان یک خاطره از دوران دانشجویی، به پروژه‌ای اشاره کرد که ماه‌ها با شکست مواجه بود تا اینکه با بررسی دقیق‌تر جزئیات شیمی سطح، مشکل حل شد. به گفته او، این تجربه به وی آموخت که دقت در جزئیات و پذیرش شکست‌های موقت، بخشی از مسیر پژوهش است.در بخش مدیریتی، او بر دو اصل تأکید دارد: نخست، انتقال تجربیات شخصی در قالب کارگاه‌ها و جلسات مهارتی به دانشجویان و همکاران جوان‌تر، و دوم، توانمندسازی پلکانی به‌گونه‌ای که استانداردهای بالا با آموزش و هدایت همراه باشد، نه اینکه به مانعی برای تازه‌واردان تبدیل شود.برای ارتقای کیفیت پژوهش، برنامه‌هایی مانند تشکیل کارگروه داوری داخلی پیش از ارسال مقاله به مجلات، استقرار نظام مدیریت پروژه بر اساس بازه‌های زمانی مشخص، و استفاده از ارتباطات بین‌المللی برای پروژه‌های مشترک و آزمون‌های تخصصی را دنبال می‌کند.او دانشجویان را محور اصلی فعالیت‌های پژوهشی می‌داند و معتقد است پایان‌نامه‌ها باید جهت‌گیری کاربردی‌تری پیدا کنند و به سمت ثبت اختراع یا طراحی نمونه‌های اولیه حرکت کنند، نه اینکه صرفاً به یک سند آکادمیک تبدیل شوند. همچنین از برنامه «درهای باز پژوهش» و برگزاری جلسات منظم با دانشجویان برای شنیدن دغدغه‌های آنها بدون واسطه اداری سخن گفت. در زمینه حمایت مالی، تأمین گرنت‌های کوچک برای ایده‌های دانشجویی و تسهیل دسترسی به آزمایشگاه‌های مرکزی را از اقدامات ممکن دانست.معاون پژوهشی دانشکده فناوریهای نوین پزشکی در ترسیم چشم‌انداز چند ساله دانشکده، اهدافی مانند شکل‌گیری گروه‌های میان‌رشته‌ای با همکاری متخصصان علوم پایه و گروه‌های بالینی، و حرکت به سمت شاخص‌هایی فراتر از تعداد مقالات (مانند پتنت‌ها و فناوری‌های آماده ورود به فازهای بالینی) را مطرح کرد. او تأکید داشت که رسیدن به این اهداف نیازمند همکاری جمعی و رفع موانع موجود است.